Post Moderne Post

Posted on by Karin

Buddies:
Karin van de Kuilen en Annie G.

Een ansichtkaart per week project tegen de eenzaamheid.

Een ansichtkaart per week naar iemand sturen is A heel old skool en B een mooi gebaar en C het brengt je in contact met iemand anders. Toen Hein Walter mij een voorstel deed om mee te doen aan het Post Moderne Post project zei ik zonder twijfel ja. Wat het verder inhield zag ik achteraf wel, 52 kaarten klonk niet veel. Tijdens de eerste lunch meeting kregen een aantal kunstenaars een buddy toegewezen, ik werd gekoppeld aan Annie. Super spannend zo’n eerste kennismaking. Is het een knorrige oude man, is het iemand die heel zweverig is, of een hele strenge ouderwetse knarre poot.

Annie is een lieve Amsterdamse zachte dame. Ze komt soms wat afkeurend over, maar dat heeft ze zelf ook niet meer in de gaten. D’r handen doen pijn en ze kan niet meer lopen. Permanent in een rolstoel en ook nog 1 die voort geduwd moet worden. Haar geheugen gaat achteruit en vergeet af en toe wat of ze iets nou wel of niet verteld heeft. Annie vind het verschrikkelijk dat ze niet meer zelfstandig kan zijn.

Ze is heel vroeg getrouwd, dat moest nou eenmaal in die tijd. Ze heeft op jonge leeftijd een o.a. tweeling gekregen en heeft altijd goed voor haar kinderen en haar man gezorgd. Toen haar eerste man overleed was zij nog vrij jong en het heeft een lange tijd en met wat aandringen van haar kinderen ging ze er weer op uit. Bij een dansclub ontmoete zij haar tweede man. Helaas is ook haar tweede man overleden.

14-02-2017 Op Valentijnsdag stuurde ik mijn eerste kaartje. Een gekleurd anatomie hart met grafiet potlood, bloemen die vast zitten aan een mooie kronkelende oude tak. En zo startte het project. Elke week was een enorme uitdaging, ik wil altijd alles perfect doen en was voor een lange tijd een hele dag bezig met 1 kaart. Naast dat ik kunstenares ben werk ik ook 40 uur op kantoor en heb alleen een weekend en paar uurtjes per avond. Op koude dagen zit je makkelijk binnen maar naarmate de zomer begon, en er meer druk vanuit verschillende kanten kwam werd het snel een heel karwij. Soms te laat en misschien hier en daar een week hebben moeten overslaan. Dan kom je wel even tot de realiteit dat een kaart per week best veel is. En geen plan van aanpak, dat had ik duidelijk anders moeten doen….

De tweede meeting was op 06-05-2017. De groep heeft unaniem besloten om niet te wisselen met bewoners en kunstenaars. Dat scheelt voor sommige bewoners wellicht een hoop verwarring. Je bouwt toch immers een band op met je buddy. Annie heeft een kaartje terug gestuurd. Deze heb ik digitaal samen gesmolten met mijn tekening die al klaar lag voor die week, zo hebben we samen een collaboratie kaartje gemaakt. De weken erop probeerde ik series van 4 te tekenen, 4 vogels, 4x Ierland van de vakantie, 4x water gerelateerd, 4x fruit, etc.

De derde meeting was 09-09-2017. Neem je buddy mee naar je atelier.
Ik heb helaas geen officiële ruimtelijke studio/atelier. Ik heb een kamer op de eerste verdieping in ons huis zo ingericht dat het een werkkamer is. Annie kan geen trappen lopen en denk ook niet dat ze ons huis een geweldige ervaring kan noemen. Wat te doen. Dus heb ik de ruimte uitgetekend op 4 kaartjes, zo krijgt Annie toch het gevoel dat ze er is geweest.

* UPDATE *
Plotseling is mijn buddy overleden op 29-11-2017
Rust in vrede Annie, ik wou dat ik je meer kon geven.

#52weeks #artproject #buddysystem #2017;
For my buddy in the home for the elders. (S)art against loneliness.



Getekend door Karin van de Kuilen & Ontvangen door Annie
Dit is een project van Hein Walter van de Zijderups.
Met dank aan Cultuurfonds Almere, Fonds RCOAK en het Cornelis Roozen Fonds.